TAGRISSO™ (osimertinib)

TAGRISSO als monotherapie is geïndiceerd voor :
• de eerstelijnsbehandeling van volwassen patiënten met lokaal gevorderde of gemetastaseerde niet-kleincellige longkanker (NSCLC) met activerende epidermale groeifactorreceptor (EGFR))-mutaties.
• de behandeling van volwassen patiënten met lokaal gevorderde of gemetastaseerde NSCLC met een EGFR T790M-mutatie.

Voorschrijfinformatie

Voor de volledige informatie, gelieve de samenvatting van de productkenmerken te raadplegen.

Therapeutische indicaties

TAGRISSO als monotherapie is geïndiceerd voor :
• de eerstelijnsbehandeling van volwassen patiënten met lokaal gevorderde of gemetastaseerde niet-kleincellige longkanker (NSCLC) met activerende epidermale groeifactorreceptor (EGFR))-mutaties.
• de behandeling van volwassen patiënten met lokaal gevorderde of gemetastaseerde NSCLC met een EGFR T790M-mutatie.

Afbeelding van de verpakking van Tagrisso
Afbeelding van de verpakking van Tagrisso

Dosering en wijze van toediening

De behandeling met TAGRISSO dient te worden gestart door een arts die ervaren is in het toepassen van therapieën tegen kanker.

Wordt het gebruik van TAGRISSO van de SKP).overwogen, dan moet de status van de EGFR-mutatie in tumor- of plasmamonsters worden bepaald met behulp van een gevalideerde testmethode (zie rubriek 4.4 van de SKP).

Dosering
De aanbevolen dosis is eenmaal daags 80 mg osimertinib tot progressie van de ziekte of een onaanvaardbare toxiciteit.

Als er een dosis TAGRISSO wordt vergeten, dan dient de dosis alsnog te worden ingenomen, tenzij de volgende dosis al binnen 12 uur moet worden genomen.

TAGRISSO kan elke dag rond hetzelfde tijdstip met of zonder voedsel worden ingenomen.

Dosisaanpassingen
Afhankelijk van de veiligheid en verdraagbaarheid van de individuele patiënt kan er een dosisonderbreking en/of dosisreductie nodig zijn. Als een dosisreductie noodzakelijk is, dan dient de dosis te worden verlaagd naar eenmaal daags 40 mg.

In tabel 1 worden richtlijnen gegeven voor dosisreductie bij bijwerkingen door toxiciteit.

Tabel 1. Aanbevolen dosisaanpassingen voor TAGRISSO

Doelorgaan
Bijwerkinga
Dosisaanpassing
Longen
ILD/pneumonitis
Beëindig het gebruik van TAGRISSO permanent
Hart
QTc-interval groter dan 500 ms op minstens twee verschillende ECG's
Onderbreek het gebruik van TAGRISSO tot het QTc-interval kleiner is dan 481 ms of is hersteld naar de uitgangswaarde als de uitgangswaarde van QTc groter is dan of gelijk is aan 481 ms. Herstart met een gereduceerde dosis (40 mg)
Verlenging van het QTc-interval met verschijnselen/symptomen van een ernstige ritmestoornis
Beëindig het gebruik van TAGRISSO permanent
Overige
Bijwerking van graad 3 of hoger
Onderbreek het gebruik van TAGRISSO gedurende maximaal 3 weken
Als de bijwerking van graad 3 of hoger is verbeterd naar graad 0-2 nadat het gebruik van TAGRISSO gedurende maximaal 3 weken werd onderbroken
Het gebruik van TAGRISSO kan opnieuw worden gestart met dezelfde dosis (80 mg) of een lagere dosis (40 mg)
De bijwerking van graad 3 of hoger is niet verbeterd naar graad 0-2 nadat het gebruik van TAGRISSO gedurende maximaal 3 weken werd onderbroken
Beëindig het gebruik van TAGRISSO permanent

a Opmerking: Classificatie van de ernst van de bijwerkingen op basis van de National Cancer Institute (NCI) Common Terminology Criteria for Adverse Events (CTCAE), versie 4.0.
ECG’s: Elektrocardiogrammen; QTc: QT-interval gecorrigeerd voor frequentie van de hartslag

Bijzondere patiëntengroepen
Er is geen dosisaanpassing nodig op basis van de leeftijd, het lichaamsgewicht, het geslacht, de etniciteit of het rookgedrag van de patiënt (zie rubriek 5.2 van de SKP).

Leverinsufficiëntie
Er zijn geen klinische onderzoeken uitgevoerd om specifiek het effect van leverinsufficiëntie op de farmacokinetiek van osimertinib te onderzoeken. Er wordt geen dosisaanpassing aanbevolen voor patiënten met een lichte leverinsufficiëntie (totale bilirubinewaarde ≤ bovenlimiet van normaal (ULN) en aspartaataminotransferase (ASAT) > ULN of totale bilirubinewaarde > 1,0 tot 1,5x ULN en willekeurige ASAT) of met een matige leverinsufficiëntie (totale bilirubinewaarde 1,5 tot 3x ULN en willekeurige ASAT). Voorzichtigheid is echter geboden bij het toedienen van TAGRISSO aan dergelijke patiënten. De veiligheid en werkzaamheid van dit geneesmiddel bij patiënten met ernstige leverinsufficiëntie zijn niet vastgesteld. Totdat er aanvullende gegevens bekend worden, wordt het gebruik bij patiënten met ernstige leverinsufficiëntie afgeraden (zie rubriek 5.2 van de SKP).

Nierinsufficiëntie
Er zijn geen klinische onderzoeken uitgevoerd om specifiek het effect van nierinsufficiëntie op de farmacokinetiek van osimertinib te onderzoeken. Er wordt geen dosisaanpassing aanbevolen voor patiënten met lichte, matige of ernstige nierinsufficiëntie. Er zijn beperkte gegevens beschikbaar van patiënten met ernstige nierinsufficiëntie. De veiligheid en werkzaamheid van dit geneesmiddel bij patiënten met terminaal nierfalen (creatinineklaring [CLcr] < 15 ml/min, zoals berekend met de Cockroft-Gault-formule) of bij patiënten die dialyse ondergaan, zijn niet vastgesteld. Voorzichtigheid is geboden bij de behandeling van patiënten met ernstige en terminale nierinsufficiëntie (zie rubriek 5.2 van de SKP).

Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van TAGRISSO bij kinderen of jongeren tot 18 jaar zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.

Wijze van toediening
Dit geneesmiddel is bedoeld voor oraal gebruik. De tablet dient in zijn geheel met water te worden doorgeslikt en mag niet worden gedeeld, gekauwd of fijngemalen.

Als de patiënt niet in staat is om de tablet door te slikken, dan kan de tablet worden opgelost in 50 ml niet-koolzuurhoudend water. De tablet moet zonder deze eerst te verpulveren aan het water worden toegevoegd. Er moet worden geroerd tot de tablet is opgelost en onmiddellijk daarna moet de oplossing worden opgedronken. Het glas moet daarna weer tot de helft worden gevuld, om ervoor te zorgen dat er geen residu achterblijft. Dit water moet onmiddellijk worden opgedronken. Er mogen geen andere vloeistoffen worden toegevoegd.

Als het geneesmiddel via een maagsonde moet worden toegediend, dan moet hetzelfde proces als hierboven worden gevolgd, maar met gebruik van een volume van 15 ml voor de aanvankelijke oplossing en 15 ml voor het doorspoelen van het residu. De resulterende 30 ml vloeistof moet met geschikte waterspoelingen worden toegediend volgens de instructies van de fabrikant van de maagsonde. De oplossing en het residu moeten uiterlijk 30 minuten nadat de tabletten aan het water zijn toegevoegd, worden toegediend.

Gemakkelijke, eenmaal daagse dosering

Eén tablet eenmaal daags
Eén tablet eenmaal daags

Tagrisso is een 80 mg tablet voor eenmaal daags gebruik.

Icoon dat de doseringsopties van Tagrisso weergeeft
Icoon dat de doseringsopties van Tagrisso weergeeft

Tarisso mag met of zonder voedsel worden ingenomen

Icoon dat de toedienopties van Tagrisso weergeeft
Icoon dat de toedienopties van Tagrisso weergeeft

Tagrisso kan worden opgelost in water en opgedronken of toegediend via een maagsonde1

Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 van de SKP vermelde hulpstoffen.

Sint-janskruid mag niet gelijktijdig worden gebruikt met TAGRISSO (zie rubriek 4.5 van de SKP)

 

Voor alle andere rubrieken, gelieve de samenvatting van de productkenmerken te raadplegen.

EGFR T790M testen

Zorg ervoor dat uw lab de T790M-mutatie kan herkennen in zowel plasma als weefsel.

Door zowel plasma (ctDNA) als weefsel te testen worden mogelijk meer patiënten met de EGFR T790M-mutatie geïdentificeerd4 

Voorbeeld van testserie: begin met een ctDNA-test op basis van plasma en doe, indien negatief, een vervolgonderzoek met een weefseltest.

Afbeelding van de testserie voor plasma- en weefseltests
Afbeelding van de testserie voor plasma- en weefseltests
  • Een aangetoonde T790M-mutatie met behulp van een test op basis van weefsel of plasma duidt erop dat de patiënt in aanmerking komt voor een behandeling met TAGRISSO1
  • Responspercentages voor TAGRISSO bij patiënten die positief testen voor T790M in plasma dan wel weefsel, zijn gelijkwaardig5
  • Als de resultaten van de ctDNA-test op basis van plasma op basis van plasma negatief zijn, voer dan indien mogelijk, een vervolgonderzoek uit met een weefseltest omdat, omdat een test op basis van plasma mogelijk fout-negatieve resultaten kan opleveren.
  • Gebruik alleen gevalideerde tests met bewezen bruikbaarheid voor het bepalen van de status van de EGFR T790M-mutatie1
Plasma- en weefseltests: aanvullende benaderingen
Tabel met de voordelen en overwegingen voor plasma- en weefseltests
Tabel met de voordelen en overwegingen voor plasma- en weefseltests

Patiëntenprofiel

In de meerderheid van de gevallen van EGFR-TKI-verkregen resistentie kwam dit door de EGFR T790M-mutatie 8

Bij progressie tijdens een behandeling met een EGFR-TKI waren de behandelopties voorheen beperkt

Eerdere standaardzorg was inclusief een doorlopende EGFR-TKI-behandeling of chemotherapie10 

Tumoren vertonen progressie bij eerstelijns EGFR-TKI-behandeling binnen ongeveer 8–14 maanden9 

Afbeelding van progressie van tumoren bij eerste generatie EGFR-TKI’s binnen 8-14 maanden.
Afbeelding van progressie van tumoren bij eerste generatie EGFR-TKI’s binnen 8-14 maanden.

Tot 2 van de 3 gevallen van progressie met eerste generatie EGFR-TKI’s zijn T790M positief 8, 11-15

Grafiek die weergeeft dat 2 van de 3 gevallen van progressie T790M positief zijn
Grafiek die weergeeft dat 2 van de 3 gevallen van progressie T790M positief zijn